stchórzyliśmy w Srebrenicy, miało w obliczu tej masakry zabraknąć pomysłów na działanie, składnych słów i pięknych deklaracji? Co świętujemy? Nadwrażliwość naszej politycznej wspólnoty? Próżne pozerstwo naszej klasy politycznej? Co święcimy w tę sobotę my, Europejczycy, kiedy za naszą południową miedzą, w Sudanie, morduje się najsłabszych i bezbronnych, pozbawionych wszystkiego? Czyżby nam, dzieciom horroru, którzy stchórzyliśmy w Srebrenicy, miało w obliczu tej masakry zabraknąć pomysłów na działanie, składnych słów i pięknych deklaracji? Co świętujemy? Nadwrażliwość naszej politycznej wspólnoty? Próżne pozerstwo naszej klasy politycznej?
Miałką niemoc naszych urzędników? Nam, rodem z Auschwitz, którzyśmy zawiedli w Bośni, nie wolno tolerować rzezi w Darfurze. W imię wspólnych wartości stanowiących naszą kulturę wzywamy 27 przywódców, by w naszym imieniu nałożyli natychmiast jak najsurowsze sankcje na zbrodniczych przywódców sudańskiego reżimu.
Zamknijmy przed nimi granice, odmówmy naszych usług medycznych i luksusów, zamroźmy depozyty w naszych bankach oraz zaproponujmy niezwłoczne rozszerzenie tych sankcji na inne zainteresowane kraje.
Nie wolno nam sprzeniewierzyć się po raz kolejny naszej europejskiej cywilizacji, przyglądając się w biernym milczeniu, jak w Afryce mordują innych.
Niech będzie to naszym darem dla nas samych. Uporawszy się z tym, świętujmy do woli, pełni dumy.

(źródło: gazeta.pl i BBC)